Ponad rok temu w Warszawie odbywał się szczyt klimatyczny, po którym Polska przejęła prezydencję  Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC).  W roku bieżącym szczyt odbywa się w Limie i uczestniczą w nim przedstawiciele ponad 60 państw. Celem szczytu w stolicy Peru jest m.in. określenie głównych elementów nowego porozumienia globalnego, które ma zostać zawarte w Paryżu w przyszłym roku oraz zdefiniowanie zakresu informacji, jak powinna towarzyszyć kontrybucjom (zobowiązaniom) przedkładanym do umowy przez poszczególne jej strony.

– Dyskusja w Limie będzie się koncentrowała przede wszystkim wokół charakteru i zakresu kontrybucji, czyli wkładów poszczególnych państwa do nowej umowy. Będziemy dyskutować, w jaki sposób te zobowiązania mogą być określone. Czy muszą to być wyłącznie działania ograniczające emisję CO2, czy kontrybucje mogą też zawierać inne elementy – mówi minister środowiska Marcin Korolec, który przez rok przewodniczył konwencji.

Jak pokazują jednak doświadczenia ubiegłorocznego Szczytu Klimatycznego w Warszawie przedstawicielom rządów brakuje chęci działania oraz podejmowania realnych decyzji.

UNFCCC jest głównym międzynarodowym traktatem ONZ w sprawie zmian klimatu.  Uchwalono go na Szczycie Ziemi w Rio de Janeiro w 1992.  Wszedł on w życie w 1994 roku, po tym jak został ratyfikowana przez 195 państw (stron), w tym Unię Europejską. Początkowo konwencja nie zawierała jakichkolwiek wiążących nakazów dotyczących ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Z czasem ustanowiono odpowiednie protokoły wprowadzające limity emisji, z których najważniejszy jest Protokół z Kioto podpisany w 1997 roku. Wszedł jednak w życie dopiero w 2005 roku po ratyfikowaniu go przez Rosję.